Nooit meer diëten, hoe dan? Mijn verhaal
02 juni 2020 

Nooit meer diëten, hoe dan? Mijn verhaal

Nooit meer diëten, het klinkt super aantrekkelijk, zeker als er mee bedoeld wordt: nooit meer diëten en toch slank worden en blijven. Dat klinkt te mooi om waar te zijn, en dat is het ook. Het is onmogelijk dat je van alles in je mond stopt en toch je vetlaag kwijt raakt. Helaas.

Toch gebruik ik zelf ook de term ‘nooit meer diëten’ in mijn Wandelen & Afvallen Lifestyle Programma, en dat meen ik ook. Een dieet is namelijk iets tijdelijks, een voorgeschreven eetwijze, een streng regime waar je je voor een periode aan houdt. Dwang en drang die je jezelf oplegt. Het forceren van tekorten; niet alleen in calorieën maar ook vaak in voedingsstoffen. De diëten zijn over het algemeen te moeilijk om lang vol te houden en als je het wel lukt, dan vliegen de kilo’s er weer aan als je er mee stopt. Plus een beetje extra omdat je lichaam in de spaarstand is gegaan. Dat soort diëten, dat moeten we niet meer doen.

Hoe moet het dan wel? Ik kan je alleen maar mijn eigen verhaal vertellen in de hoop dat je er iets aan hebt. Ik ben er van overtuigd dat iedereen voor zichzelf weet wat voor haar of hem werkt en weet waar het fout gaat in de strijd tegen de extra kilo’s. We moeten een manier vinden om dat wat werkt een logische plek te geven in ons leven. Een leefstijlverandering dus.

Ik weet al heel lang dat ik het uitstekend doe op 3 maaltijden per dag. Eet ik vaker dan blijft mijn lichaam schreeuwen om voedsel. Met de structuur van 3 maaltijden houdt mijn lichaam zich koest tot de volgende maaltijd. Omdat ik ’s ochtends medicijnen gebruik, waarna ik een uur niet mag eten is het erin geslopen dat ik pas laat op de ochtend mijn ontbijt neem. Ik heb ’s ochtends geen honger. Ik drink thee en vaak wandel ik voor het ontbijt al een uur; mijn startjedagwandeling. Na het avondeten neem ik ook niets meer. Dat is een hele tijd een strijd geweest, omdat ik daar juist een wijntje, blokje kaas, toastje en een zak chips wilde….. Die gewoonte was zo verankerd. Maar uiteindelijk na veel vallen en opstaan is nu ook die craving weg. Ik moet wel oppassen, want het blijft een zwakke plek.

De laatste tijd lees ik veel over intermitterend vasten. Er komt steeds meer wetenschappelijk onderzoek, waaruit blijkt dat het allerlei gezondheidsvoordelen biedt, je er meer energie van krijgt en dat het je helpt om af te vallen. Je kunt intermitterend vasten op verschillende manieren doen. Een van de manieren is dat je binnen een tijdsslot eet. Dus bijvoorbeeld 8 uur wel en 16 uur niet. In die 16 uur geef je je lichaam de kans om te herstellen en stoffen af te voeren en om van koolhydraatverbranding over te gaan op ververbranding. Zeker als je het doet in combinatie met bewegen. Laat dit nu precies zijn waar ik zelf op uitgekomen ben en waar ik mij heel goed bij voel: Ik ontbijt zo tussen 10 en 11 uur en heb mijn laatste maaltijd tussen 6 en 7.

Het moeilijkst was voor mij om van mijn suikerverslaving af te komen. Pas toen ik het bestempelde als verslaving zag ik ook hoe ik er vanaf moest komen. Helemaal schrappen, dus ook niet een beetje nemen. Het achteloos in mijn mond stoppen van een koekje of een handvol snoep zorgde er voor dat mijn suikerspiegel omhoog schoot, waarna mijn lichaam zoveel insuline aanmaakte om het op te ruimen dat ik daarna in een suikerdip terecht kwam. Mijn lichaam schreeuwde om nieuwe suiker, waarna het cirkeltje weer overnieuw begon. Ik ging van suikerdip naar suikerdip en had altijd maar trek. Zie daar maar eens tegenin te vechten.

De enige manier om daar vanaf te komen is acuut en helemaal te stoppen met de snelle suikers. Het is even doorzetten, maar op een gegeven moment komt je lichaam tot rust en is ook die trek weg.

Waar ik de term triggerfoods vandaan heb, ik weet het niet. Maar dit was ook zo’n inzicht dat mij hielp. Er zijn een aantal voedingsproducten die ik maar moeilijk kan weerstaan. Daarvoor moet ik mij echt schrap zetten en er helemaal niet aan beginnen. Je herkent het misschien wel; neem 1 chipje en je rust niet voor de hele zak leeg is. Het was een kwestie van bewustwording, maar nu gaan alle alarmlichten zwaaien als er chips op tafel komt. Ik begin er helemaal niet aan. Één handje nootjes nemen is ook iets wat ik niet kan. Na het eerste handje komt het tweede handje en ik kan niet stoppen tot het op is. Dus ook de noten heb ik geschrapt, behalve als ingrediënt bij een maaltijd. Ik lust graag een glaasje wijn en soms trakteer ik mezelf daar ook op. Het leven moet wel leuk blijven. De wijn is ook niet het probleem, maar de hapjes en snacks die erbij komen wel. Daar baal ik dan de volgende ochtend weer erg van. Ik merk ook dat ik slecht slaap van wijn. Misschien moet daar ooit iets mee. Maar nu nog niet. Veel te lekker, die wijn dan.

Wat mij ook geholpen heeft is minder veeleisend te zijn. Ik hoef niet slank te zijn. Ik wil alleen maar lekker in mijn vel zitten, gezond zijn en alles kunnen doen wat ik wil. Ik wil niet ergens tegengehouden worden door mijn gewicht. Ik wil bergen kunnen beklimmen, lange voettochten maken en in bikini op het strand en zwemmen wanneer ik dat wil en me daar prettig bij voelen.

Ik ben ook gestopt met het alles-of-niets denken. Vroeger hield ik mij streng aan een dieet en als het dan even mis ging vond ik dat alles verloren was en ging ik helemaal los. Nu denk ik: oké, dat was dan wel een hele copieuze lunch, dan doe ik toch bij het diner wat rustiger aan. Er is helemaal niets verloren. Het is een lifestyle, geen dieet.

Ik leer steeds meer over gezond eten en probeer dat ook stapje voor stapje toe te passen. Ik kook niet volgens het laatste gehypte kookboek, ik ben erg gehecht aan mijn eigen beproefde serie van maaltijden. Toch breng ik daar langzaamverandering in. Mijn nasi maak ik tegenwoordig met bloemkoolrijst en de saus voor de spaghetti komt niet meer uit een pakje, maar maak ik van verse ingrediënten. Dit past bij mij en zo kan ik het volhouden.

Nooit meer diëten door te wandelen

Voor mij was wandelen de echte gamechanger. Toen ik begon met wandelen, omdat ik moest wandeltrainen om de Kilimanjaro te beklimmen, verbaasde ik me er eigenlijk alleen maar over hoe leuk ik het vond. Ik had altijd gedacht dat het iets stoffigs had. Het zat ook vastgebakken in mijn hoofd dat je intensief moest sporten om af te vallen. Hardlopen, spinning, fitness, bootcampen, al die dingen die even leuk zijn, maar op den duur niet vol te houden zijn. Dat je van wandelen zou kunnen afvallen was niet in me opgekomen. Tot ik aan mijn lijf merkte dat het langzaam veranderde. Niet een verandering voor even, maar een lijf dat sterker en fitter werd dan voorheen. Omdat ik geestelijk ook rustiger werd, ging ik beter en gezonder eten. Een bijzondere ervaring. Ik wilde weten hoe dat zat en dook in de wereld van het wandelen en afvallen. Ik snap nu hoe het werkt en ik wil het graag delen. Daarom schreef ik het Wandelen & Afvallen Lifestyle Programma


Het Wandelen & Afvallen Platform

Je las een blogartikel van wandelenenafvallen.nl, de website van het Wandelen & Afvallen Platform van Bregje Schipper, wandelcoach, lifestylecoach en succesvol blogster op Wandelvrouw.nl.

Leuk dat je op deze website bent!

Slanker, fitter, gezonder en gelukkiger

Ben je geïnteresseerd in de combinatie wandelen en afvallen? Zou jij ook wel slanker, fitter, gezonder en gelukkiger willen worden door meer te wandelen? Het is niet ingewikkeld. Je moet alleen even weten hoe het moet. Je leert het in het 12-weeks online Wandelen en Afvallen Lifestyle Programma.

Meer over het programma →

Saskia
Door

Saskia

op 26 Jun 2020

Super! Zo is het ook bij mij gegaan. Gezond eten en elke dag wandelen. Tof dat je dit doet veel succes 🍀

Bregje-Schipper
Door

Bregje-Schipper

op 09 Jul 2020

Dank je Saskia! Tof dat het bij jou ook zo gewerkt heeft.

Reactie plaatsen